Kamil Karczmarczyk

Witam, jak pisałem kilka notek wcześniej dostałem się do finału XXIII OSM. W dniach 8-11 czerwiec odbył się finał, podczas którego prezentowałem 10-minutową prezentację swojej pracy pt. “Od Cezara przez Enigmę do RSA czyli podstawy kryptografii” i w którym to finale ostatecznie zająłem 3 miejsce, zdobywając między innymi indeks na Uniwersytet Śląski na kierunek matematyczny/informatyczny.

Cały 4-dniowy Sejmik niezwykle mi się podobał - nie było chyba ani jednej rzeczy którą mógłbym skrytykować. Spośród wielu wspaniałych rzeczy wybiorę kilka: wspaniali ludzie których miałem okazję poznać - każdy był indywidualnością (matematyczną oczywiście) i łatwo było nam wszystkim nawiązać kontakt; bardzo fajni organizatorzy z którymi bez problemów można było się dogadać (szczególne pozdrowienia dla Michała S. i Angeliki M. którzy pewnie przeczytają tą notkę ;) oraz szczególne podziękowania dla pani Kolany i pani Jakóbczyk za…. wszystko ;); miła atmosfera panująca nie tylko podczas wykładów ale także między nimi, włączając w to również ogniska oraz wieczór filmowy; szczególnie ciekawym zajęciem okazało się układanie tangramów, puzzlomatic a także puzlo-sześcianów.

W czwartek rano, razem z panią Tabor, przyjechaliśmy pociągiem do ośrodka “Relaks” w Wiśle, gdzie miał się odbyć finał. Po przybyciu na miejsce, powitali nas organizatorzy (Ania i Roksana przydzieliły nam klucze do pokojów), po czym rozpakowywaliśmy się. Następnie były konsultacje z jurorami - każdy z uczestników miał przydzieloną osobę z jury która specjalizuje się w konkretnym temacie - moją pracę czytała pani dr Anna Maria Szczerba-Zubek (matematyka dyskretna, instytut matematyki UŚ) z którą prowadziłem dyskusję na temat mojej pracy. Po obiedzie odbyło się uroczyste otwarcie jubileuszowego (pierwszy odbył się 25 lat temu, ale była 2-letnia przerwa) XXIII Ogólnopolskiego Sejmiku Matematyków. W wykładzie inauguracyjnym mieliśmy okazję poznać czym są fleksory, a pokazywał nam je prof. dr hab. Marek Kordos. Następnie widzieliśmy pierwszą część referatów finalistów (4 osoby). Później kolacja i ognisko. Mnie na szczęście nie wylosowano “na pierwszy ogień” więc podczas ogniska mogłem poprawić sobie jeszcze prezentację (ponieważ moja była około 16 minutowa, a jak się okazało na miejscu, czasu 10 minut organizatorzy ściśle przestrzegali, więc skróciłem ją o znaczną część). Przez cały kolejny dzień wszyscy pozostali uczestnicy finału prezentowali swoje prace. Nie będę tutaj opisywał każdego z wykładów bo sądzę iż byłoby to trochę nudne, jednak wspomnę tyko o swoim wystąpieniu. Moją prezentację pracy oceniam na dobrą, jestem z siebie zadowolony, choć parę rzeczy takie jak źle wyświetlony obrazek na prezentacji (nie mam pojęcia czemu tam dodało się czarne tło), brak czasu (nie zdążyłem pokazać praktycznego przykładu użycia RSA) oraz ogólny pośpiech troszkę mnie zaniepokoiły. Jak widać po moim zajętym miejscu, niepotrzebnie. Gdy już było po wszystkim, wieczorem oglądaliśmy filmy (lub tez mecz :) Kolejny dzień był dniem wykładowym, w którym to profesorowie przedstawiali nam ciekawe zagadnienia takie jak równania funkcyjne, zadanie o kozie na “100 sposobów” czy współczesne problemy matematyków. Wieczorem nastąpiło uroczyste ogłoszenie wyników, które to wyniki okazały się dla mnie bardzo zaskakujące (pozytywnie). Pierwsze miejsce zdobył Adrian �?ańcucki z I LO w Legnicy który zaprezentował świetną pracę na temat “Nowe spojrzenie na problem czterech barw”, drugie miejsce przypadało Tomaszowi Tkoczowi z II LO w Rybniku którego temat brzmiał: “O kilku nierównościach funkcyjnych”, no a trzecie miejsce właśnie mnie:). Pełna lista finalistów znajduje się pod adresem http://www.pm.katowice.pl/pracownia/matematyka/konkursy/sejmik/xxiii/finalisci.pdf . Wieczorem przyszedł czas na kolejne ognisko, a kolejnego, ostatniego dnia sejmiku Marcin Machura przedstawił nam wykład na temat złożoności obliczeniowej algorytmów. Po tej sesji zakończył się sejmik (wcześniej jeszcze dostaliśmy płytę CD z nagraniami wszystkich wykładów, zdjęciami i innymi informacjami za co pragnę podziękować Michałowi S. gdyż nie spał przez całą noc by zdążyć na czas). Po spakowaniu się, poszedłem jeszcze z �?ukaszem M., którego poznałem na sejmiku, oraz jego opiekunem na krótką wycieczkę na “3 kopce“. Tym oto sposobem do domu dojechałem po 21 (dlatego notka dopiero dziś).

Cały Sejmik Matematyków podsumowuję bardzo pozytywnie - świetna zabawa i jeszcze raz świetna zabawa, a w dodatku czasem można zająć dodatkowo jeszcze jakieś miejsce (np. trzecie) ;) Nie wiem czy jeszcze kiedyś spotka mnie w życiu coś tak miłego, jak cały 4 dniowy pobyt na OSM.

P.S: Od września mam zamiar chodzić do Pałacu Młodzieży na “Spinor’s Club“, rozważam także możliwość pojechania na obóz organizowany przez Spinora jeśli oczywiście istnieje taka możliwość. Jednym słowem Spinor trochę mnie wciągnął :)

A teraz bardzo ładnie proszę o komentarze:)